Dit is een etappe waar je even over moet nadenken voordat je er aan begint, of misschien juist wel helemaal niet, omdat je dan juist niet begint. De eerste uitdaging is de logistiek. Het beginpunt is slecht te bereizen met openbaar vervoer, en het eindpunt ook. Gelukkig waren mijn ouders bereid om ons naar het beginpunt te brengen en aan het eind weer op te halen. Dat was toch wel heel erg geriefelijk. Zodoende konden we om 8:45 beginnen met lopen.

Ook heel leuk: de eerst jonge eentjes die we dit seizoen hebben gezien. En jonge fuutjes in opbouw.

Deze tocht waren er geen torens van betekenis, waar we ons op konden orienteren, zoals andere keren wel het geval was. In de verte konden we wel de euromast zien liggen.

Maar hoe zien jonge reigertjes er eigenlijk uit. Ik kan me niet herinneren dat ik die ooit heb gezien. Ook jonge haasjes heb ik geloof ik nog nooit gezien. Hazen te over, overigens.

Grappig van deze tocht was dat deze op het verste punt van huis begon, maar dat we onderweg ook op het dichtstbijzijnde punt van huis zijn geweest: 2.91km.

links is een closeup van een zwaan. Jammer dat 'ie dood was, maar mooi wit was 'ie wel.

Uiteindelijk waren we heel blij dat we bij het pondje waren.